Fanclub... psychoza

Blog stanął w miejscu... tak jak miasto Łódź... Trudno każdego dnia opisywać co sie dzieje na ulicach... poza tym... każdy łodzianin jest naocznym świadkiem otaczającej nas rzeczywistości... Ale fanclub warto prowadzić... chociażby ze względu na odzew znajomych z innych miast dzwoniących z kondolencjami :)
Już nawet nie sposób wymienić wszystkich idoli, co rusz pojawiających się w komunikacji miejskiej...
Przeżyłam ostatnio podobne "sardynkowo" co Marcin ;> I próbuje mnie dopaść jakaś infekcja... Nasza zdechła sardynka naprawdę rozprzestrzeniła zarazki ;>
Przy okazji tego całego remontowego zamieszania można zaobserwować przepiękne zjawiska społeczne... Równie fascynujące co kolektywy kolejkowe (ale to już temat na odrębny fanclub :)).
Nie da się ukryć, że każdy z nas na swój sposób przeżywa niekończące się korki i opóźnienia tramwajowo-autobusowe... Ale użytkowników można podzielić na:
-maksymalnie zirytowanych (delikatnie powiedziane ;>) wyrzucających z siebie gniew najgłośniej jak to tylko możliwe...
-równie zirytowanych osobników o skłonnościach do interwencji społecznej... mniej więcej po drugim lub trzecim autobusie lub tramwaju, który wypadł z trasy dzwonią do zarządu komunikacji miejskiej ;>
-nie mniej zirytowanych dyskutantów szukających winowajcy zaistniałej sytuacji...
-zirytowanych inaczej obserwatorów (czyt. z ich pokerowych min trudno odczytać emocje)... ale z ilości przebytych kilometrów wokół przystanku można odczytać stopień zdenerwowania...
-zirytowanych uśmiechniętych, którzy tę nerwową sytuację próbują obrócić w żart...
Próbowałam się zaklasyfikować, do jednej z wymienionych grup... Ale w sumie... w moim przypadku wszystko zależy od sytuacji, stanu ducha i poziomu zmęczenia... Z pewnością nie wykrzykuję w niebo głosy jak jest mi źle, że utknęłam w korku (chociaż czasem, aż chce się wyć)... Najczęściej obserwuję (stojąc jednak z miejscu ;>), czasem włączam się do dyskusji, szczególnie jak mnie ktoś zaczepi to staram się nie ignorować współtowarzysza cierpienia ;> No i cały ten stres próbuję zwalczyć poczuciem humoru i uśmiechem...
A, do której grupy przyporządkujecie siebie moi drodzy mmkowicze? Może macie jakieś głębsze spostrzeżenia... zapraszam do dyskusji :)

P.S. Tytułowa psychoza odnosi się do wieści z radia... w którym to usłyszałam, że przez problemy z komunikacją miejską łodzianie zaczynają popadać w psychozę... Ech, z pewnością wychodząc z domu... nie wiemy dokąd dziś dowiezie nas ukochany tramwaj czy autobus...
P.S. 2 Pozdrowienia dla Konrada, który szybciej porusza się po Krakowie niż ja po Łodzi... a narzekaliśmy na nasze rodzinne miasto :)