24 projekcje filmowe, 12 wykładów wybitnych filmoznawców, spotkania z twórcami, czyli rusza nowy semestr na Akademii Polskiego Filmu. Masz ochotę poszerzyć swoją wiedzę z zakresu polskiego kina - wiedzę, która jest często powierzchowna i oparta na stereotypach. Jeśli tak to weź udział w naszym konkursie i zostań studentem Akademii Polskiego Filmu. Zajęcia zaczynają się z końcem października i trwają do stycznia. Co w takim razie należy zrobić, żeby nie tylko poznawać wielkie dzieł kinematografii, ale także nieodkryte perły?
Wystarczy, że weźmiesz udział w naszym konkursie. Do wygrania mamy 5 pojedynczych biletów na cały semestr. Aby wygrać jeden z nich, należy wskazać Waszym zdaniem najlepszy Polski film i napisać w komentarzu, dlaczego wybraliście akurat ten a nie inny. Najciekawsze odpowiedzi zostaną nagrodzone. Konkurs trwa do 18 października do godz. 23:59.
WAŻNE: Pod uwagę brane będą tylko wpisy zarejestrowanych i zalogowanych użytkowników.
"Przesłuchanie". Genialna gra Ferenca i Jandy. Dla mnie jeden z najlepszych filmów Polskiej kinematografii! Mało jest takich filmów, które tak szargają emocjami i uświadamiają na czym polegała manipulacja władz. POLECAM!!!
Miłość jest dozwolona w każdym wieku...nie da się od niej uciec... pojawia się nagle i potrafi wywrócić życie do góry nogami... ;)
tego wyboru chyba komentować zbytnio nie trzeba. Któż nie zna histori dwóch zwaśnionych rodów Kargulów i Pawlaków, których konflikt a zarazem i wzajemna sympatia do siebie przysparzają widzowi całe mnóstwo śmiechu i dobrej zabawy. Uwagę zwrócić należy również na przedstawiony nieco w krzywym zwierciadle obraz polskiej wsi oraz realiów współczesnego w owym okresie świata. Wszystkie te czynniki sprawiają, że wracam do tego filmu niejednokrotnie, gdyż w dzisiejszym kinie brakuje mi tak śmiesznych a zarazem tak prostych komedii, które potrafią rozładować zebrane w ciągu całego dnia czy też tygodnia napięcie. Naprawdę polecam ten film wszystkim, którzy go nie widzieli ( choć w moim przekonaniu takich nie ma) oraz tym, którzy widzieli bo bo do tak dobrego kina warto wracać :)
Oglądałam kilka razy, za każdym razem rozkłada na łopatki. Film o tym, że nie warto próbować dopasowywać się za wszelką cenę, bo choć wydaje się, że podążamy najlepszą możliwą ścieżką, często okazuje się, że to tylko ułuda,i lepiej pozostać na swojej własnej ścieżce, nie próbując jej "naginać" pod czynniki zewnętrzne. Ukazuje konformizm, każe docenić indywidualizm.
Oglądałam kilka razy, za każdym razem rozkłada na łopatki. Film o tym, że nie warto próbować dopasowywać się za wszelką cenę, bo choć wydaje się, że podążamy najlepszą możliwą ścieżką, często okazuje się, że to tylko ułuda,i lepiej pozostać na swojej własnej ścieżce, nie próbując jej "naginać" pod czynniki zewnętrzne. Ukazuje konformizm, każe docenić indywidualizm.
przepraszam ;)
Dzień Świra to perła naszej kinematografii. Wielu odbiera go jako śmieszną i "dziwną" komedię, pamięta wybiórczo tylko bardziej zabawne fragmenty. Do popkultury przeszły sceny i dialogi z udziałem Michała Koterskiego. Jednak pod warstwą komediowych sytuacji ukryty jest głębszy przekaz, który dociera do widza z każdą kolejną sceną. Marek Kondrat stworzył w Dniu Świra niezwykłą kreację człowieka "złamanego" przez system i świat w jakim żyjemy. Główny bohater, jego życie i rodzina tworzą obraz naszego społeczeństwa i wszystkich wad jakie posiadamy. Film po 2-3 obejrzeniu okazuje się nie być prostą i przyjemną komedią, a rozpaczliwym poszukiwaniem sensu egzystencji w warunkach szarej codzienności i nijakości. Całości dopełniaja alegoryczna scena rozrywanej Polskiej flagi i pełna zawiści modlitwa kończąca film:
"(...)Dopierdolcie sąsiadowi!
Dla siebie o nic nie wnoszę,
tylko mu dosrajcie, proszę!
Kto ja jestem?
Polak mały! Mały, zawistny i podły!(...)"
Gorąco polecam ten film.
Dzień Świra to perła naszej kinematografii. Wielu odbiera go jako śmieszną i "dziwną" komedię, pamięta wybiórczo tylko bardziej zabawne fragmenty. Do popkultury przeszły sceny i dialogi z udziałem Michała Koterskiego. Jednak pod warstwą komediowych sytuacji ukryty jest głębszy przekaz, który dociera do widza z każdą kolejną sceną. Marek Kondrat stworzył w Dniu Świra niezwykłą kreację człowieka "złamanego" przez system i świat w jakim żyjemy. Główny bohater, jego życie i rodzina tworzą obraz naszego społeczeństwa i wszystkich wad jakie posiadamy. Film po 2-3 obejrzeniu okazuje się nie być prostą i przyjemną komedią, a rozpaczliwym poszukiwaniem sensu egzystencji w warunkach szarej codzienności i nijakości. Całości dopełniaja alegoryczna scena rozrywanej Polskiej flagi i pełna zawiści modlitwa kończąca film:
"(...)Dopierdolcie sąsiadowi!
Dla siebie o nic nie wnoszę,
tylko mu dosrajcie, proszę!
Kto ja jestem?
Polak mały! Mały, zawistny i podły!(...)"
Gorąco polecam ten film.
PS Przepraszam za podwójny post, ale nie wiem jak usunąć, a nie byłem zalogowany w momencie publikacji postu.
Zawsze uważałem fabułę za królową gatunków filmowych, ale po obejrzeniu "Wojownika", autorstwa Pana Jacka Bławuta z uśmiechem stwierdzam, że dokument może być równie ciekawy. "Wojownik", w moim odczuciu, plasuje się najwyżej wśród polskich filmów dokumentalnych. I to nie tylko za niezwykłą historię i postaci które opisuje, ale za moc oddziaływania i skłaniania mnie do podejmowania trudów i walczenia o swoje. Myślę, że każdy, po obejrzeniu "Wojownika" będzie dążył do celu na swoim ringu, tak jak Marek Piotrowski - bohater filmu - to właśnie czyni tę produkcję tak wyjątkową, tak... najlepszą :)
Film amatorski, bez większego przesłania, dla jednych stojący w jednej linii z żenującymi polskimi komediami (tymi z ostatnich kilku lat, z małymi wyjątkami),dla drugich przejaw dystansu do otaczającego świata, i sposób na oderwanie się od codzienności. Nikt nie próbuje oszukiwać, że to film genialny, czy nawet dobry ( patrz: opis dystrybutora), ale za to nagrywany ze szczerym uśmiechem 'aktorów', powodujący uśmiech, spazmatyczny śmiech, a czasem konsternację u widza. Dla kogoś może nie ma sensu, bo jest zbyt 'niskich lotów' by zadowolić samozwańczego wymagającego odbiorcę. Dla mnie to film szczery, prześmiewczy, rozluźniający, depczący po wysokobudżetowych produkcjach, które mają tyle sensu co on.
Jest jeszcze jeden plus tego filmu: epizodyczna rola Kazika :) (naprawdę warto zobaczyć).
Bardzo dobra niedoceniona polska komedia z 1970 roku, gdzie nasz polski "supermen" niejaki As zmaga się z tajemniczą hydrozagadką. Film pokazuje, że efekty można zastąpić pomysłem :D. Ponadto niezapomniana czołówka - pierwszy raz taką widziałem. Oczywiście film został doceniony przez APF i będzie go można obejrzeć razem z drugim świetnym filmem "Rejs" w ramach zajęć. Polacy oglądać stare polskie filmy a nie chłamy typu "Ciacho" i inne głupoty do kwadratu.
Bardzo dobra niedoceniona polska komedia z 1970 roku, gdzie nasz polski "supermen" niejaki As zmaga się z tajemniczą hydrozagadką. Film pokazuje, że efekty można zastąpić pomysłem :D. Ponadto niezapomniana czołówka - pierwszy raz taką widziałem. Oczywiście film został doceniony przez APF i będzie go można obejrzeć razem z drugim świetnym filmem "Rejs" w ramach zajęć. Polacy oglądać stare polskie filmy a nie chłamy typu "Ciacho" i inne głupoty do kwadratu.
Klasyka polskich komedii. Nagrana dziesiątki lat temu, większość aktorów już nie żyje a jednak przetrwała kolejne pokolenie i dalsze pokolenia bedą się bawić przy komedii "Sami Swoi", "Nie ma mocnych" oraz "Kochaj albo rzuć".
Czy ktoś z nas pozostanie niewzruszony słysząc słynne "Kargul, podejdź do płota", czy słynną scenę na statku do Ameryki "Rozbił pan bank...Nie, ja tylko pociągnął".
Mam 26 lat więc jestem wychowany na tych nowszych komediach jednak ta dla mnie jest ponadczasowa, i będe także swoje dzieci bawił takimi komediami;-).
Marcin
Wspaniały film ukazujący metamorfozę człowieka. Ostatnio nawet ksiądz w mojej szkole zdecydował się na obejrzenie tego filmu na religii. Ten fakt chyba sam mówi za siebie jak dobry jest to film! Ukazuje człowieka, który zgubił swą tożsamość w egzekwowanym prawie.