Arkadiusz Sieroń i jego zdjęcia z cyklu "Ludzie Ukrainy" w Foto Cafe 102

„Pierwszy raz na Ukrainę wybrałem się w 2008 r. i tak się w niej zakochałem, że jeżdżę tam rok w rok. I choć za każdym razem odwiedzam inne miejsce (zakarpackie połoniny, Bieszczady, galicyjską prowincję, Krym), zawsze bacznie przyglądam się ludziom. To właśnie im poświęcam tę wystawę. Kim jednak są ludzie Ukrainy?

Moje pierwsze skojarzenie to babuszki – starsze panie na fleku w chustach i złotych zębach, można je spotkać dosłownie wszędzie, z chęcią sprzedadzą Wam mleko prosto od krowy albo czebureki domowej roboty, zaś pożegnają obowiązkowym „Boh z wami!”.

Kolejna intuicyjna odpowiedź: ludzie Ukrainy to mężczyźni w kaszkietach, niejako symbol Galicji, tacy zawadiacko eleganccy, jak ten mężczyzna ze zdjęcia z Tarnopola.

Jednak to tylko powierzchowne konotacje, Ukraińców nie da się tak łatwo scharakteryzować: bywają zatroskani – jak pewien starszy pan patrzący przez okno wolno toczącej się elektriczki – ale także weseli, a nawet nieco szaleni, jak pewien jegomość skaczący do wody z wysokich skał Krymu.

Nie będę twierdził, że moje fotografie oddają istotę ukraińskości. Wszystko, co mi się udało, to uchwycić trochę interesujących, jak mam nadzieję, kadrów: czasem nostalgicznych, czasem radosnych, czasem absurdalnych, które łączy tylko to, że powstały na terenie jednego państwa.

Jest to jednak według mnie kraj wyjątkowy. Mam więc nadzieję, że prezentowane zdjęcia pozwolą Wam, chociaż przez chwilę, poczuć niepowtarzalny klimat Ukrainy i jej mieszkańców.

[Wszystkie zdjęcia zostały wykonane w technologii analogowej (głównie na kliszach Ilford HP5), małoobrazkowym aparatem Nikon F75, przy użyciu standardowego obiektywu Nikkor 50 mm bądź szerokokątnego Nikkor 24 mm].”

Arkadiusz Sieroń – ur. w 1988 r., studiuje ekonomię ( II rok studiów magisterskich ), fotografią zajmując się hobbystycznie od sześciu lat. Swoje pierwsze kroki stawiał w łódzkim Centrum Zajęć Pozaszkolnych nr 1, w którym zaprezentował dwie wystawy : 2007 „Fotografie” oraz 2008 „Pejzaże”. Kolejna jego wystawa miała miejsce w grudniu 2011 w warszawskim Polyester Cafe pt.”Południowy wschód” (krajobrazy górskie ze Słowacji, Ukrainy i Rumunii).
Początkowo zajmował się głównie pejzażem, jednak obecnie próbuje swoich sił również w tzw. fotografii ulicznej, co doskonale łączy ze swoją drugą pasją – podróżami. Od początku konsekwentnie fotografuje w czerni i bieli, na negatywach.

Zdjęcia